تمرکز دهی

خرید بک لینک
تکنیک آموزش توجه (ATT) نامیده میشود. در آخر فصل بحث را به یک روش دیگر به نام باز تمرکزدهی موقعیتی توجه (SAR) گسترش خواهیم داد. این دو روش اهداف متفاوتی در دیدگاه درمانی فراشناخت دارند. تذکر دادن این نکته حائز اهمیت است که هیچ یک از این دو روش باعث حواس پرتی از حوادث درونی یا وسیله ای برای کنترل یا اجتناب از هیجان

تمرکز دهی مجدد توجه به صورت موقعیتی

این یک تکنیک اصلاح توجه است که در درمان فراشناختی استفاده میشود و از نظر ماهیت و هدف با ATT متفاوت است. به جای آموزش کنترل اجرایی و توقف تفکر درجامانده، در این روش، افزایش پردازش اطلاعاتی که به طور آشکار ناهمخوان با عقاید ناکارآمد بیمار است مورد تأکید است. همچنین از این روش برای خنثیسازی مرور مجدد حادثه وحشتناک در مراحل بعدی MCT در اختلال استرس پس از سانحه استفاده میشود.

این تکنیکی است که باید برای موقعیتهای استرسزا و مشکلزا به عنوان یک وسیلهی اصلاح پردازش اطلاعات استفاده شود به گونهای که برای ایجاد ارزیابیها و عقاید انطباقی مفید باشد. این یک روش کنار آمدن نیست تا از اثرات هیجانی حادثه بکاهد، بلکه از آن به عنوان یک وسیله قطع الگوهای توجه ناموثر (آگاهی غیر واقعی از حادثه) و افزایش جریان ورود اطلاعات جدید به هشیاری برای اصلاح عقاید استفاده میشود.

این تکنیک در درمان فوبی اجتماعی (کلارک و ولز، 1995؛ ولز و پاپاجورجیو، 1998) و اختلال استرس پس از سانحه (ولز و سمبی، 2004) استفاده شده است. به عنوان مثال، ولز و پاپاجورجیو (1998) از افراد مبتلا به فوبی اجتماعی خواستند که در یک جلسه مواجهه با یک موقعیت اجتماعی ترسآور شرکت کنند درحالیکه توجه خود را متمرکز جنبههای از موقعیت اجتماعی کنند که خنثی هستند، مثل رنگ موها یا چشمهای دیگر افراد حاضر در موقعیت. این شرایط با یک جلسه مواجهه دیگر مقایسه شد که در آن فقط منطق عادیسازی موقعیت به کار برده شد. مواجهه با کاربرد تکنیک تمرکز دهی مجدد موقعیتی توجه (SAR) برای کاهش عقاید منفی، اضطراب و تغییر تصور بیمار از خود بعد از درمان موثرتر بود.

SAR میتواند به طور آشکار برای اصلاح عقاید و به عنوان یک کمک برای درمان رفتاری به کار برده شود. برای مثال، افراد مبتلا به فوبی اجتماعی اغلب معتقدند که هر کسی به آنها توجه میکند. هرچند که آنها ادعا میکنند که آنها از توجه دیگران آگاه هستند، اما آگاهی آنها از نگاه کردن دیگران ناشی نمیشود بلکه از افزایش خود – آگاهی آنها نشأت میگیرد. (نکته: ساخت پردازشی فرد برای کشف حقیقت و اعتماد کردن ناکارآمد است و بنابراین باید تغییر کند.)

در درمان بسیار مهم است که از بیمار خواسته شود که به موقعیتهای ترسآور وارد شود و به طور فعال روی دیگر مردم متمرکز شود تا بفهمد که چه تعدادی از مردم دیگر واقعاً به آنها نگاه میکنند. بیمار باید به طور عمدی یک اشتباه کند ( مثل انداختن چیزی) یا نشانههایی از اضطراب را نشان دهد و در همان زمان به دیگران توجه کند تا واکنشهای دیگران را در این شرایط منفی مشخص کند. نشان دادن نشانههایی از عملکرد ناقص که با تکنیک SAR همراه میشود، نمونههایی است از تکنیکهای تناقضی که در فصل 3 توصیف شد زیرا که به طور فعالی پیش بینیها و عقاید فرد را مورد چالش قرار میدهند.

در اختلال استرس پس از سانحه، بیمار نسبت به حادثه حساس و گوش به زنگ است و روی جنبههایی از محیط توجه نشان میدهد که میتواند خطرناک باشد تا از این طریق میزان خطر را کاهش دهد. متأسفانه، این موجب افزایش آگاهی فرد از خطرات فعلی و آسیبپذیری میشود که از طریق آن اضطرابش ادامه مییابد. SAR روشی است که از بیمار میخواهد مواردی از حادثه را بیان کند و در طول موقعیتهایی که حادثه را یادآوری می کند، این مرور را قطع نماید.از طریق تمرکز روی موقعیتهای خنثی یا نشانههای ایمن در محیط به جای اینکه به خاطرات حادثه توجه کند پردازش اطلاعات دوباره اصلاح میشود وبه یک حالت طبیعی بازگردانده میشود to counteract bias and retrain an adaptive attentional control plan.. برای مثال یک بیمار هر وقت که به یک تقاطع نزدیک میشد به شدت مراقب ماشینهای پرسرعت بود به خاطر اینکه او از تصادف وحشت داشت. از او خواسته شد که به ماشینهایی نگاه کند که سرعت کمی دارند یا اینکه ایستادهاند. او به سرعت فهمید که روش او در توجه کردن به نشانههای خطر منجر به این میشود که او از جنبههای واقعی محیط غفلت کند و بفهمد که تقاطعها عموماً امن هستند تا اینکه اغلب خطرناک باشند.

این طریق شدت واکنشها

به این محرکها کاهش مییابد.

نگاهی اجمالی به تکنیک ATT

هدف ایجاد این روش ساختن روشی بود که بتواند چندین بعد CAS و فراشناختهای ناشی از آن را تحت تأثیر قرار دهد.

ATT از سه جزء تشکیل شده است: 1) توجه انتخابی، 2) انتقال سریع توجه، 3) تقسیم توجه. هر جزء در یک جلسه تمرین خواهد شد. این راهکار تقریباً 12 دقیقه طول میکشد و تقریباً شامل سه مرحله است: 5 دقیقه برای توجه انتخابی، 5 دقیقه برای انتقال توجه، و 2 دقیقه برای تقسیم توجه.

دستورالعمل توجه انتخابی شامل هدایت توجه بیمار به صداهایی است که در بین یک سری صداهای رقابت کننده در موقعیتهای متفاوت فضایی در محیط به گوش میرسند. در این حالت از بیمار خواسته میشود که توجه عمیقی به صداهای مشخص شده مبذول دارد در حالیکه توجه او توسط دیگر صدها منحرف میشود.

دستوالعمل اجرای تکنیک ATT

یک مجموعه دستورالعملها برای اجرای کارامد ATT در زیر ارائه شده است. در این دستورالعمل صداهای متفاوت با اسامی خاصی نامگذاری میشوند مثل S1, S2, S3 و غیره. هر چند که حداقل سه صدا با سایر صداها متفاوت است، بعضی صداهای ارائه شده اغلب مکانهای فضایی هستند که در آن هیچ صدای از قبل تعیین شده مشابه وجود ندارد. این دستورالعملها نسخه ویرایش شدهی آن در سال 2000 است که توسط ولز انجام شده است (2000، ص. 145-146).

"من میخواهم نگاه شما را به یک نقطه جلب کنم که من آن را در یک جایی روی دیوار قرار دادهام. در سراسر تمرین سعی کنید که چشمانتان را روی آن نشانه ثابت نگه دارید. من از شما می خواهم که توجه خود را روی صداهای متفاوت اطراف در داخل و بیرون اتاق متمرکز کنید. من از شما خواهم خواست که حواستان را به روشهای گوناگونی متمرکز کنید. اگر افکار و احساسات متفاوتی به ذهن شما وارد شدند، مهم نیست. هدف تمرین تمرکز دادن توجه شما است، بدون توجه به آنچه که ممکن است وارد ذهن شما شود.

برای آغاز، تمرکز کنید روی صدای من (S1). به صدایی که میشنوید توجه زیادی کنید. به صداهای دیگر توجه نکنید. سعی کنید همه توجه خود را به صدای من متمرکز کنید. همه صداهای دیگر در اطرافتان را مورد غفلت قرار دهید. شما ممکن است آنها را بشنوید اما سعی کنید که همه توجه خود را به صدای من متمرکز کنید. فقط به صدای من توجه کنید. صداهای دیگر مهم نیست. فقط روی یک صدا تمرکز کنید.

حالا حواستان را روی صدایی که توسط ضبط صوت اجرا میشود جمع کنید (S2). کاملاً به صدا توجه کنید، به دیگر صداها بی توجه باشید (توقف). همه توجه خود را به صدایی که توسط ضبط صوت اجرا میشود متمرکز کنید (توقف). به دقت صدای اجرا شده را گوش دهید (توقف). اگر توجهتان منحرف شد یا به صدای دیگری توجه کردید، مجدداً به صدای نوار برگردید (توقف). صداهای دیگر را گوش ندهید. تنها به این صدا گوش دهید (توقف). به گوش کردن با دقت به صدای نوار ادامه دهید و اگر حواستان منحرف شد، مجدداً متمرکز شوید (توقف).

حالا روی صدای تیک تیک ساعت توجه کنید S3. کاملاً به صدا توجه کنید، به دیگر صداها بی توجه باشید (توقف). همه توجه خود را روی صدای ساعت متمرکز کنید (توقف). به دقت صدای شنیده شده را گوش دهید (توقف). اگر توجهتان منحرف شد یا به صدای دیگری توجه کردید، مجدداً به صدای ساعت برگردید (توقف). صداهای دیگر را گوش ندهید. تنها به این صدا گوش دهید (توقف). به گوش کردن با دقت به صدای ساعت ادامه دهید و اگر حواستان منحرف شد، مجدداً متمرکز شوید (توقف).

حالا به صدایی توجه کنید که ممکن است از بیرون اتاق به گوش برسد. به فضای بیرون و اطراف خود تمرکز کنید (S4). کاملاً به فضای بیرون توجه کنید و سعی نمائید روی صداهایی که ممکن است بشنوید، تمرکز کنید (اگر صدای خاصی وجود داشت درمانگر توجه را به آن جلب میکند). حتی اگر صدایی وجود ندارد به فضای بیرون دقت کنید. سعی کنید همه حواستان را جمع کنید (توقف). به دقت به صداها گوش دهید (توقف). اگر توجهتان منحرف شد، مجدداً تلاش کنید که حواستان تمرکز یابد. به صداهای دیگر توجه نکنید. همه توجهتان را به فضای بیرونی و صداهایی که میشنوید متمرکز کنید. به دقت گوش دهید و اگر حواستان منحرف شد مجدداً تلاش کنید (توقف).

این دستورالعمل در بند بالا برای صداهای بعدی (S5 – 7) و فضاهای دیگر (مثل سمت چپ، راست، فاصله دور) نیز تکرار میشود.

حالا شما با روش تمرکز روی صداها در مکانهای مختلف آشنا خواهید شد. در این روش من از شما میخواهم که به سرعت توجه خود را بین آن مواردی که قبلاً گفتم تغییر دهید. اینکار را وقتی که علامت دادم انجام دهید (توقف). اول، روی صداهای نوار تمرکز کنید (S2)، به صداهای دیگر توجه نشان ندهید (توقف). توجهتان را به آنچه که در پشت سر خود در فاصله نزدیک میشنوید متمرکز کنید (S4) (توقف). به دقت به آن گوش دهید و به دیگر صداها بی توجه باشید. اکنون توجهتان را به (S7) تغییر دهید و به دیگر صداها توجه نکنید (توقف). توجهتان را صدای ساعت تغییر دهید (S3) (توقف). اکنون به صدای نوار گوش دهید (S2) (توقف). حالا به صدای (S6) دقت کنید (توقف). حالا به صدای (S4) ...(S2) ... (S3) و غیره توجه کنید.

در نهایت میخواهم که توجهتان را گسترش دهید. تا آنجا که میتوانید آن را گسترش دهید و عمیق باشید. سعی کنید همه صداها و مکانهایی را که در یک زمان شناسایی کردهاید، جذب کنید. سعی کنید روی همه صداهایی که هم از درون و هم از بیرون اتاق در یک زمان میشنوید تمرکز کنید و از آنها آگاه شوید (توقف). به آرامی صداهایی را که ممکن است در یک زمان بشنوید، بشمارید (توقف). سعی کنید هر چیزی را که محرک است بشنوید. تعداد صداها را که ممکن است شما بشنوید، بشمارید.

این همه کاری است که شما باید انجام دهید. چه تعداد صدا را میتوانید در آن واحد بشنوید؟"

دنیای مدرسه...

ما را در سایت دنیای مدرسه دنبال می‌کنید

برچسب: نویسنده: بازدید: 22 تاريخ: شنبه 14 بهمن 1396 ساعت: 19:55

صفحه بندی